Winkelwagentje

       

 

 

 

 

 

 

 

 


De ondergang van de Titanic

'Sommigen van ons werden zeeziek. Anderen beminden elkaar wenend in het duister.'

Het cruiseschip de Titanic werd aan het begin van de 20ste eeuw gebouwd als het summum van technologisch vernuft. Toch ging het onzinkbaar gewaande schip al op de eerste reis ten onder. Er was niet eens zo’n heel grote ijsberg voor nodig.
De Duitse dichter Hans Magnus Enzensberger nam deze ramp als uitgangspunt voor een verhaal over de teloorgang van de Westerse beschaving. Met gevoel voor dramatiek en humor laat Enzensberger de slachtoffers van de Titanic opnieuw verdrinken en de overlevenden hun verhaal vertellen. Maar, wat is er echt gebeurd aan boord en wat is er in de loop der jaren bij gefantaseerd?

verloren manuscript
Enzensberger schrijft de tekst eind jaren zestig op Cuba, als hij dweept met het gedachtegoed Fidel Castro. De tekst gaat verloren bij verzending aan zijn uitgever. Tien jaar later, als hij in Berlijn woont, poogt hij het stuk vanuit zijn herinnering te reconstrueren. Een onmogelijke opdracht. Teleurgesteld over het inmiddels dictatoriale regime van Castro voert hij zichzelf op als een van de personages. Voor de kust van Cuba ziet hij als een fata morgana een ijsberg opdoemen waartegen het régime van Castro figuurlijk is lek geslagen.

Hydrograaf
Bij deze voorstelling gaat het publiek aan boord van de monumentale salonboot de ‘Hydrograaf’. Dit schip werd in dezelfde tijd gebouwd als de Titanic. In de jaren twintig en dertig gebruikten de vorstinnen Emma, Wilhelmina en Juliana de ‘Hydrograaf’ voor officiële bezoeken aan de Zeeuwse en Zuid-Hollandse eilanden. Tot 1964 was het in actieve dienst bij de Koninklijke Marine. In 1985 is het schip gerestaureerd. Tijdens een minicruise op de Zeeuwse wateren maken de ‘zeereizigers’ een theatrale tocht over het schip. De acteurs brengen de tekst van Enzensberger en het verhaal van de Titanic opnieuw tot leven. Nu maar hopen op een behouden vaart . . .


Deel deze pagina op: