Winkelwagentje

   

 

 

Meer info

 

 


Kustpijn Paardenkracht

Carmen Schabracq is als Nieuwe Maker verbonden aan Theaterproductiehuis Zeelandia. Ze maakt theater vanuit haar achtergrond als beeldend kunstenaar en kostuumontwerper. Haar eerste productie Sint-Nicolaas (hij komt, hij komt) maakte ze afgelopen winter op locatie in de Sint Nicolaaskerk in Brouwershaven. Deze productie ging over de kracht van de zee, de gelaagdheid van verhalen, beeldvorming en over de vele gezichten van Sint-Nicolaas.

Voor het Zeeland Nazomerfestival maakt zij nu een installatie en performance bij een rij paalhoofden op het strand van Zoutelande en parallel daaraan een video-installatie in de kloostergangen van de Abdij in Middelburg.

De Zeeuwse kust wordt gekenmerkt door de rijen paalhoofden die haaks op de kustlijn staan. Deze dubbele rijen houten palen beschermen de kust tegen de zee. Ze zorgen ervoor dat het strand niet ont-zand. Voor Carmen Schabracq vormen ze de inspiratiebron voor een beeldende kunstinstallatie waarbij ze de paalhoofden een gezicht zal geven door middel van een masker. Op die manier wil ze een hoeveelheid paalhoofden voorzien van paardenhoofden zodat er op het strand een leger aan paarden komt te staan die de Zeeuwse kust beschermt tegen de kracht van de zee.

Het paard speelt een grote rol in ons mensenleven. Het draagt de mens, het werkt voor de mens, soms redt het de mens en het staat klaar voor de mens in tijden van oorlog. In Zeeland is er een grote paardentraditie. Het boeren trekpaard, ook Zeeuws trekpaard genoemd, werd gebruikt voor het werk op het land, maar het trok ook de reddingsboten te water. Het paard maakt deel uit van de Zeeuwse identiteit. Het paard staat met zijn kracht en trouw klaar voor de mens en de mens respecteert het dier. Het heeft geen poten maar benen, geen bek maar een mond en geen kop maar een hoofd.

Een tweede inspiratiebron voor Kustpijn Paardenkracht is een aangrijpend verhaal dat verteld werd in de Zeelandia-voorstelling Zeeuwse Vrouwen 2, over een paarden-massagraf aan het einde van de Tweede Wereldoorlog. Het speelt zich af in een dorp in Zeeuws-Vlaanderen waar de zich terugtrekkende Duitsers 45 paarden doodschoten in een schuur. De mensen van het dorp groeven uit respect voor die paarden een massagraf. Dat paardengraf werd later door een bom getroffen. Vijf, zes kadavers vlogen door de lucht. Die dag regende het halfverteerd paard door de straat. Een zeer gruwelijk maar ook theatraal beeld.

In haar performance op het strand van Zoutelande zal Carmen Schabracq iedere avond een levensgroot gebreid dood paard de zee uittrekken tussen de rijen paal- en paardenhoofden door. Op die manier wil ze het verdronken paard redden en de rollen omdraaien.

Ze zal het paard op haar rug nemen in plaats van andersom. Deze performance zal een krachtmeting zijn. Kracht en uithoudingsvermogen zijn dan ook de twee eigenschappen die symbool staan voor het paard. Carmen beschouwt Kustpijn Paardenkracht als eerbetoon aan het paard en als performatief onderzoek waarbij ze de grenzen van haar menselijk vermogen zal opzoeken. Het publiek is elke avond welkom om deze krachtmeting mee te maken.

Parallel aan de installatie en performance op het strand is er een beeldende kunstinstallatie te zien in de kloostergangen van de Abdij van Middelburg, het festivalhart van het Zeeland Nazomerfestival. Overdag en tijdens de festivalavonden is deze locatie open voor het publiek.

Geïnspireerd op het Zeeuwse gezegde “een paardentand en een vrouwenhand staan nooit stil”, zal er te zien zijn hoe het gebreide paard tot stand is gekomen. Voor Kustpijn Paardenkracht gaat Carmen Schabracq een samenwerking aan met de vrouwen van BREI uit Amsterdam en met de vrouwen van de handwerkplaats van het Zeeuws Museum, om de overdracht van het handwerken en de verhalen van verschillende generaties vrouwen in ere te houden.

Ook zal er een film te zien zijn van haar performance op het strand. Op die manier wil Carmen spelen met de verschillende locaties om zo het publiek in een andere context de wisselwerking te tonen tussen de expositie en haar performance op het strand. Tegelijk legt ze nadruk op de rol van de toeschouwer.

Concept, beeld, performance: Carmen Schabracq
Assistentie: Rose Schützendorf
Geluid ontwerp: Harpo ’t Hart
Camera & Video: Boris de Ruijter
Dramaturgie: Alex Mallems
Productie: Theater Productiehuis Zeelandia
Gebreide paarden mede mogelijk gemaakt door: BREI en de Handwerkplaats Zeeuws Museum
Foto: Dim Balsem


Deel deze pagina op: