lees meer
Medea

Het Zeeland Nazomerfestival geeft je tien heerlijke dagen om de zomer symbolisch af te sluiten

In deze rubriek vragen we bekende en minder bekende bezoekers van het Zeeland Nazomerfestival naar een persoonlijke herinnering aan ons festival. Ondanks haar drukbezette agenda maakt onze gedeputeerde van Cultuur, Anita Pijpelink, even tijd en hebben we een zeer prettig gesprek over twintig jaar nazomeren. Eén herinnering kiezen blijkt niet zo makkelijk. ‘Ik heb hier serieus een dag over na moeten denken’, lacht Anita.

‘Zeg alsjeblieft je’, is de vraag van Anita na een lange en formele introductie van onze kant. ‘Dat praat wat makkelijker.’ Het typeert direct de gedeputeerde en haar manier van werken. Al snel hebben we het over tal van mooie herinneringen aan het festival. Zoals de voorstelling Ik Zeeuws Meisje, waar de Albert Heijn in Vlissingen het decor was. Of De Storm, in Wilhelminadorp, waar de storm letterlijk aan kwam zetten en een groot deel van het publiek een schuilplaats zocht.

De kijker wordt soms letterlijk door wind en regen uitgedaagd

Ze bezoekt het ZNF al jaren, ook in haar vorig leven toen ze nog geen gedeputeerde was. Anita: ‘Het Zeeland Nazomerfestival geeft je tien heerlijke dagen om de zomer symbolisch af te sluiten en het najaar in te luiden. Een unicum is de combinatie van de bijzondere Zeeuwse locaties als decor en de altijd weer verrassende voorstellingen. En bovendien hebben weersomstandigheden een niet onbelangrijke bijrol. De kijker wordt soms letterlijk door wind en regen uitgedaagd. Heerlijk’, verzucht ze. ‘Onderschat ook de functie van het festivalhart niet, namelijk dé plek waar publiek en muziek samensmelten.’
En dan toch de prangende vraag. Welke voorstelling is haar het meest bijgebleven? Anita: ‘Ja, dan kies ik er toch eentje uit die in de buitenlucht plaatsvond. Medea. Eén van de meest tot de verbeelding sprekende figuren uit de Griekse mythologie. Het schouwspel speelde zich af op een schitterende locatie bij de Vest van Veere aan de oever van het Veerse Meer. Deze plek is natuurlijk fantastisch. Ik herinner me dat het best een beetje fris, maar niet onbehagelijk was. Typisch nazomerweer, waar een zachte, koele wind aangenaam op de achtergrond aanwezig was. Als bezoeker zat je, zoals zo vaak tijdens het festival, niet lui onderuitgezakt in een rode, te warme, pluche stoel. Nee, we waren actief overgeleverd aan alle Zeeuwse elementen. Magisch.’

Ik hoop oprecht dat het recept niet verandert

We moeten het ook even over dit surrealistische jaar hebben. Het jaar waarin het coronavirus opspeelde en het de wereld lam legde. Noodgedwongen werden er een hoop culturele evenementen afgelast, zo ook ons festival. Voor het eerst in twintig jaar tijd geen Zeeland Nazomerfestival. ‘Noodzakelijk, maar ongelofelijk jammer’, aldus de gedeputeerde. ‘Er is geen enkel festival zoals het Nazomerfestival en ik hoop oprecht dat het recept niet verandert. Ik ga er vanuit dat we volgend jaar, al dan niet met de nieuwe maatregelen, toch een heel mooi Nazomerfestival kunnen beleven. Om wederom de zomer symbolisch met elkaar af te sluiten.’