Winkelwagentje

 

 

 


Raak het kwijt en je realiseert pas hoe waardevol het vanzelfsprekende eigenlijk is

donderdag 9 april

In gesprek met Alex Mallems, artistiek leider Theaterproductiehuis Zeelandia over de coronacrisis

Van de één op de andere dag ziet de wereld er anders uit. Voorstellingen staan abrupt stil, repetities zijn uitgesteld, afspraken gecanceld. Even kwam die klap aan, maar gezond blijven, moed houden en positief in het leven staan zijn in deze barre tijden de beste remedie om deze crisis te keren. We spreken onze artistiek leider, Alex Mallems, over quarantaine, de toekomst, over hoop en over mooie dingen maken.

Thuiswerken is hem niet vreemd, sterker nog, een must bij het schrijven, vertalen of bewerken van toneelstukken, de kern van zijn dramaturgisch werk. Alleen is het wel anders als het verplicht is, als er een ophokplicht is. ‘Mijn eerste week was meer dan onwezenlijk’, aldus Alex. ‘Van de één op de andere dag werd de succesvolle voorstelling Janis geannuleerd. We zaten in zo’n goede flow, de reacties waren meer dan lovend en we keken uit naar de tournee. Beaudil vloog als jonge maakster fantastisch uit de startblokken en zit nu, net als de muzikanten Stijn en Rutger en de rest van de wereld, thuis. Maandenlange voorbereiding wordt nu niet beloond. Ik was me ervan bewust dat er in de eerste week nare dingen op me af zouden komen, maar ik wil positief blijven, dus ik focus me nu op de mooie dingen en die liggen in de toekomst.’

Een creatief proces wordt belemmerd als je er bij voorbaat vanuit gaat dat iets niet kan
Eén van die mooie dingen is het Zeeland Nazomerfestival. Of het festival, in welke vorm dan ook, doorgang kan vinden, weten we nog niet, maar het is voor Alex van groot belang vanuit het perspectief te werken dat het wél doorgaat. Alex: ‘Een creatief proces wordt belemmerd als je er bij voorbaat vanuit gaat dat iets niet kan. Er moet perspectief zijn, dat geeft zuurstof, creatieve ruimte en inspiratie om een mooie voorstelling te maken. Als je moet maken vanuit onzekerheid of iets door kan gaan, dan stokt het hele creatieve proces, stompt het af en kun je het beter laten.’

Lichaamstaal is van grote waarde in het maakproces van een voorstelling
Nu repetities zijn uitgesteld, betekent het niet dat er achter de schermen niet wordt doorgewerkt aan de voorstellingen en het festival. ‘We Skypen, Zoomen en Teamen wat af. Wat een geluk dat de moderne technieken mogelijkheden bieden ons beroep op afstand uit te oefenen. Echter, bij het maken van theater, zijn er wel beperkingen. Zoals het vertalen en vangen van emotie. Lichaamstaal is van grote waarde in het maakproces van een voorstelling. Een camera op de computer vangt deze chemie niet. Op een bepaald moment moet je gaan repeteren en dat kan niet anders dan ook fysiek zijn. Het vergt een hoop improvisatie om in deze huidige tijden creaties vanuit het hart voor te bereiden. Maar we doen ons best en zullen uiteindelijk niets inleveren op kwaliteit.’

Een mooi gebaar in surrealistische tijden
Alex woont samen met zijn vrouw aan de rand van Antwerpen. Hun kinderen en kleinkinderen blijven op afstand, maar zijn gelukkig gezond. Samen hebben ze het goed en ze dragen hun steentje extra bij aan hun directe leefgemeenschap in coronatijd. ‘We houden de kwetsbaren in onze omgeving in de gaten, groeten een keertje extra, helpen daar waar kan. Iedere avond, om acht uur, applaudisseren we voor de zorg en uiten onze steun. Iedereen in België. Een mooi gebaar in surrealistische tijden’, aldus de artistiek leider. Om de dagen goed door te komen, houdt ook Alex routine in zijn leven. Vroeg opstaan, werken in een aparte ruimte volgens agenda en veel wandelen en koken. ‘Belangrijk zijn vooral de bewuste momenten van ontspanning en het doseren van de berichtgeving over corona, anders ga je er onderdoor.’

Naast zijn werkzaamheden bij Theaterproductiehuis Zeelandia is Alex ook docent aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten, Antwerpen waar hij verantwoordelijk is voor de masteropleiding Theaterkostuumontwerp. Hij geeft les aan studenten die, zoals alleen een Vlaming dat mooi kan zeggen, nu letterlijk op kot zitten. Internationale studenten uit Taiwan, China en Korea. Zijn zorgen over hun welzijn zijn er, want van huis en haard verlaten zitten zij nu in een vreemd land, zonder directe familie en vrienden om zich heen, in quarantaine. Eenzaamheid ligt op de loer. Alex: ‘Ik heb wekelijks online contact met ze, om ze naast het lesgeven, ook mentaal een beetje door deze nare periode heen te slepen.’

Het zou schrijnend zijn als het Nazomerfestival niet door zou kunnen gaan
De nabije toekomst brengt nog veel onzekerheden met zich mee, maar Alex blijft realistisch positief. ‘Natuurlijk staan veiligheid en gezondheid op nummer één, maar het zou wel schrijnend zijn als in dit jubileumjaar de 20ste editie van het Zeeland Nazomerfestival niet door zou kunnen gaan. Acteurs, regisseurs en alle andere makers kijken juist zo naar dit festival uit omdat hun lopende producties zijn afgelast. Ze zitten nu allemaal zonder werk en het perspectief om straks te kunnen repeteren en spelen in Zeeland, geeft hun moed. En theater beleven in de gezonde buitenlucht op schitterende locaties, na zoveel weken verplicht thuis zitten, is ook voor ons publiek iets moois om naar uit te kijken. Het is absurd te beseffen dat vanzelfsprekendheid nu niet meer bestaat, maar hoop, positiviteit en daadkracht moeten zeker nu de boventoon voeren. ‘Je weet niet wat je hebt, totdat je het kwijt bent’, John Lennon schreef ooit deze voor nu oh zo legendarische tekst. Raak het kwijt en je realiseert pas hoe waardevol het vanzelfsprekende eigenlijk is.’

terug


Deel deze pagina op: