Winkelwagentje

Winterreise

Winterreise

Fort Ellewoutsdijk


Winterreise

Terug

Over Fort Ellewoutsdijk

In 1830, na de afscheiding van België, begon Nederland met de bouw van kustforten aan beide oevers van de Westerschelde. De forten moesten de doorvaart van schepen naar Antwerpen verhinderen en dit fort moest tevens de marinebasis en handelsstad Vlissingen beschermen.

In het grensgebied werden troepen gelegerd en rond Terneuzen werden er verschillende vestingwerken gebouwd. Aan de zuidkant van de Ellewoutsdijkpolder begon men in 1835 met de bouw van fort Ellewoutsdijk, als tweede stelling ter beheersing van de Westerschelde. De eerste stelling lag bij het verder stroomopwaarts gelegen Bath.

Het fort werd gebouwd in de vorm van een zeshoek en was volledig omringd met een gracht. Aan de buitenzijde is het vestingwerk 80 meter breed en 110 meter lang; de buitenmuren zijn 10 meter hoog. In het muurwerk aan de zeezijde bevinden zich 19 rechthoekige bomvrije ruimten die voorzien zijn van in zwaar metselwerk uitgevoerde tongewelven. Boven op de gewelven is twee meter grondbedekking aangebracht. Daarbovenop lag oorspronkelijk een aarden borstwering waarachter de kanonnen stonden opgesteld. Vóór de uitvinding van het getrokken geschut en de brisantgranaat was fort Ellewoutsdijk bomvrij. In totaal konden er 500 manschappen in het fort gelegerd worden.

Een paar jaar na de bouw van het fort sloten Nederland en België in 1839 het Verdrag van London. Dankzij de neutraliteitspolitiek nam de noodzaak voor het fort af en in 1918 werden de laatste kanonnen verwijderd. Tijdens de Tweede Wereldoorlog het fort weer in gebruik genomen door het Duitse leger. Het diende toen als gevangenis en aan de westzijde van het vestingwerk werd een mitrailleurbunker gebouwd.

Na de oorlog was het fort bij Defensie in gebruik als opslagplaats. Sinds 1981 kwam het in beheer bij Vereniging Natuur monumenten die het fort aankocht vanwege de bijzondere ecologische waarde.




Deel deze pagina op: